Bir Sus Kaldı Payıma

Sen gittiğinde
Bir sus kaldı payıma
Acı bağdaş kurdu ruhuma
En matemli kimliğini aldı zaman
Bir yanım hep eksik,tamamlanamayan
Hüznümsün tanımlanamayan..

Ah şu yokluğun...
Ne büyük bir boşlukmuş meğer
Sen gittin diye yönünü şaşırdı mevsimler
Her vakit ayaz
Tüm günler üşür, üşür geceler
Damarlardan akan ıstırap, kan niyetine
Sıksam bağrımdan fışkırır sen diye

Gitgide koyulaşan bir yalnızlıksın
Bir sızısın yüreğimde, durmadan çoğalırsın
Özlemin dumanı tüter
Doruklardan öbek öbek yükselir
Silik bir hatıraya gözlerin düşer..

Benden uzaklaştıkça,
Nasıl hapsederim senli zamanları
Ruhumun zindanlarına..
Gitme anılarımdan..
Kal desem sesimi duyarmısın ?
Uçan kuşlar ulaştırır mı selamımı
Fısıldar mı kulağına..Hasretimi..

Bir bilsem..
Bilsem ki, sessizliğin içinde yükselir sesim
Sana ulaşır, konar vadine..
Kıyılarına düşer biriktirdiğim özlemler
Bir tebessüm belirir gül yüzünde
Sadece hissetsem yeter
Teselli olur yüreğime…

21 Mayıs 2011

Zeynep Yağmur

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !