Umudun Elleri Kanadı


 

Yağmur başladığında ;

Önce, nazenin bir dokunuş,

Sonra, hırçın bir küheylandı

Cama vuran.

Misafiriydi gönül hanemin. ...

Asi ve çılgın damlacıklar,

Savruldu oradan oraya.

Kah kar taneleri, kah buzdan misketler,

Umudun ellerine yağdı..

Kanattı her vurduğu damla

Karabasan gibi çöktü mevsime kar

Ayazda kaldı düşler....


11 /12/2010


Zeynep Yağmur

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !