Yaşamın Kıyısındadır Umut

Vaktinden önce hayatı çalınan..
Yorgun, yılgın bir çınardı O..
Yaşamın kıyısında umutları unutulan.
Sonu bitirilmemiş bir masal...

Zaman;
Bir duvar örmüş acılarına
Kısık gözlerinde hüzün sağanağı..
Buğulu, ıslak bazen..
Bazen dalıp gider uzaklara
Özlemi hiç gelmeyecek olanlara…

Yılların yükü çok ağırdı, belli.
Taşımaktan ellerine kazınmış izleri…
Zalimdi, hoyrattı,
Merhametten yoksundu hayat dedikleri..
Her adımında yitirilmiş tüm gülüşleri...

Her dem ayaz vurmuş yüreğini
Solmuş ruhunun renkleri..
Kapamış kapılarını mavi ışıltılar
Gecenin en siyahına boyanmış düşleri..

Ahh!! bu insafsız yaşanmışlıklar
Bir yürek her gün bu kadar mı kanar?
O, şen şakrak sevinçler nerede ?
Nerede? Mutluluk tablolarına dar gelen anılar…

Araladıkça mazinin puslu perdelerini
Buruk bir tebessümle yad eder sevdiklerini…

İki damla yaş süzülür yanağından
Dökülür ruhunun yaralarına
Sızısı inletir dört bir yanı
Kimseler duymaz, duyamaz
Yüreğinde kopan fırtınaları

O’nu hiç terketmemişti acı
Hep sadıktı ..
Kimi zaman yağmur oldu
Sağanak sağanak yağdı ruhuna
Sayılı adımlar kalmışken sonsuzluğa
Yol arkadaşıydı, takıldı ardına…

Yaşanılmış her öyküye bir hüzün bulaşır
Kimine dokunur geçer,
Kiminde fazlalaşır..
Mutlulukla hüzün, birbiriyle yarışır…

01 / 09/ 2011

Zeynep Yağmur

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !